<<terug

 

Bikes

Yep, al bijna drie jaar mag ik op een motor zitten. Dertien jaar eerder was ik er al eens mee begonnen, maar ook weer mee gestopt omdat ik de betreffende leraar niet zo heel hoog had zitten. Ik dacht: ik pak het wel weer eens op en dat duurde dus weer een tijdje. Achteraf gezien misschien jammer, en heb ik mezelf tien jaar pret ontzegd. Want ik heb weliswaar nog gewoon een autootje, maar als het weer het enigszins toelaat, zit ik op twee wielen.

En nou is in Nederland rijden voornamelijk praktisch (wegens files) en niet eens zozeer fun. Want bijna alles is hier vlak, recht en saai. Voor de bochtige weggetjes moet je over de landsgrenzen en inmiddels zijn Engeland, Frankrijk, Italië en Duitsland al aangedaan. Ik heb een vaag vermoeden dat het daar niet bij zal blijven, want het virus breidt zich binnen de kennissenkring uit; de meesten rijden al of zijn inmiddels bezig met lessen. En er is weinig zo leuk als met een leuke groep een lange rit te ondernemen in zonnig en mooi landschap.

Al vind ik het wel leuk om af en toe hard te rijden waar het even kan, een echte sporter zal ik waarschijnlijk nooit worden. Daarvoor hecht ik net wat teveel aan de ledematen en vind ik de boetes zondegeld. Desondanks is de main squeeze - na ruim 3 jaar op een Suzuki GSX750F - wel een Honda Fireblade CBR900RR geworden. Om eenvoudige redenen: a) ik vind het één van de mooiste modellen en dat is altijd al zo geweest en b) ik meet bijna 190 centimeters en dan is het net wat meer ruimte dan een 600. Ach, ook weer niet zo heel gek veel, maar toch...

En alhoewel het vermogen aan het belachelijke grenst en waarschijnlijk nooit benut zal worden, is het eigenlijk best een allemansvriendje. Rijdt prima dus, ik zal er best nog veel plezier van hebben. Al is ze duidelijk geen fan van de bebouwde kom. En ze heeft nog mijn kleuren ook! En da's geen toeval, wel een gelukkie.

 

<<terug